Endoskop jest rurką zbudowaną ze światłowodów. Badanie jest bezbolesne i służy do leczenia i diagnostyki stanu górnej części brzucha. Dotyczy przełyku, żołądka i dwunastnicy. Endoskop posiada układy optyczne, pozwalające na przesyłanie obrazu na każdym z końców. Dokładna analiza narządów jest wspomagana możliwościami endoskopu, takimi jak kanał powietrzny i wodny oraz zabiegowy. Można dzięki temu wpuszczać do środka powietrze i poszerzać pole widzenia. Woda oczyszcza obiektyw. Dodatkowo możliwe jest przeprowadzanie zabiegów, jak na przykład tamowanie krwawienia czy usuwanie ciał obcych. Używa się do tego szczypczyków, koszyków i pętelek. Możliwe jest dzięki temu wykonanie biopsji, czyli pobranie wycinka tkanki do dalszej analizy.

Gastroskopię przeprowadza się w przypadku występowania polipów, żylaków lub wrzodów danego narządu. Za pomocą tego urządzenia zakłada się protezy, chroniące prze zwężaniem się odcinków odpowiadających za doprowadzanie żółci lub jej odpływ. Bóle w nadbrzuszu mogą być spowodowane wieloma przyczynami. Badanie kontroluje stan narządów, dzięki niemu można ocenić elastyczność ścian badanych narządów oraz dokonywać ważnych oglądów i zabiegów w przypadku chorób nowotworowych.

Objawami w stanach zapalnych są zazwyczaj ostre bóle w nadbrzuszu. Mogą się do tego przyczynić niektóre leki, do tego stres lub inne dolegliwości takie jak nadkwaśność. W celu rozpoznania zmian chorobowych wykonuje się endoskopię. Leczenie bierze pod uwagę zmianę diety na lekkostrawną i taką, która pozwoli zregenerować uszkodzoną błonę śluzową.

Objawami choroby wrzodowej są również bóle, lecz pojawiające się przeważnie do dwóch godzin po spożyciu posiłku. Wrzody mogą powstawać na skutek wielu czynników, włączając stres, picie dużych ilości alkoholu, palenie papierosów, czemu towarzyszy nieregularne odżywianie. W dużej mierze winowajcą jest bakteria, heliobacter pylori, której obecność w powstawaniu wrzodów nie jest obojętna. Refluks jest zaburzeniem czynnościowym układu pokarmowego. Towarzyszy mu cofanie się treści dwunastnicy do żołądka, zamiast przejść do jelita. Prawdopodobnymi przyczynami tej dolegliwości są zaburzenia pracy nerwów, które dochodzą do dwunastnicy i dróg żółciowych.

Badanie to wykonuje się, gdy ma miejsce krwawienie z odbytu kiedy nie stwierdzono istniejących żylaków, także po odbytej operacji jelita grubego, w stanach przednowotworowych oraz w przypadku wskazań do wykonania zabiegu endoskopowego. Taki zabieg wykonuje się gdy trzeba usunąć z wnętrz jelita na przykład polip lub zatamować krwawienie.

Przed wykonaniem kolonoskopii pacjent powinien zmienić dietę na płynną, bogatą w soki i pokarm w postaci bulionu. Badanie wykonuje się podając środki uspokajające oraz przeciwbólowe. Po badaniu pacjent nie powinien powstrzymywać się od wydalania gazów. Istnieją możliwe powikłania, takie jak krwawienie lub przebicie ścianki jelita, ale zdarzają się one bardzo rzadko.

W ten sposób wypełniony pęcherz umożliwia zobaczenie, czy nie ma na niego ucisku, na przykład powiększonego gruczołu krokowego. Przy badaniach jelit trzeba zrobić lewatywę by zostały oczyszczone. Dokładne ustalenie wady lub zmian chorobotwórczych w sercu pacjenta pozwala na szybkie rozpoczęcie leczenia kardiologicznego. USG w tym wypadku pozwala dojrzeć sposób pracy zastawek, czy domykają się i czy pracują właściwie.
Badanie jelit przeprowadza się również metodą hydro-USG. Polega to na ówczesnym wypełnieniu jelit kilkoma litrami wody, oceniając stan jelit przez powłoki brzucha. Diagnostyka ginekologiczna USG pozwala na ocenę zmian zachodzących w macicy oraz jajnikach pacjentki. Możliwa jest również obserwacja cyklu owulacyjnego oraz możliwość pobierania wycinków do badań. USG przewodu pokarmowego szybko lokalizuje obecność wrzodów, polipów, nadżerek. Żel, którym pokrywa się skórę zapobiega odbijaniu się fal. USG pomaga również w wytyczaniu drogi igle, którą nakłuwa się zmiany w nerkach, wątrobie i trzustce.

Dieta „Poranny Banan” została opracowana przez Hitoshi Watanabe, który studiował medycynę zapobiegawczą w Tokio, oraz jego żonę - farmaceutkę Sumiko. Od tego czasu dieta rozprzestrzeniła się z ust do ust, za pomocą Internetu, artykułów w prasie i magazynach, programów telewizyjnych i dzięki książce napisanej wspólnie przez małżeństwo Watanabe.

Plan dietetyczny „Poranny banan” jest doskonale prosty. Na śniadanie można spożywać jedynie banany i wodę w temperaturze pokojowej. Następnie można jeść praktycznie co tylko się chce na kolejne posiłki i przekąski, pamiętając jedynie aby nie jeść nic po godzinie dwudziestej. Jedyne ograniczenia to zakaz spożywania lodów, produktów mlecznych, alkoholu i deserów po obiedzie, a także fakt, że jedynym napojem podczas posiłków może być woda w temperaturze pokojowej. Jedna słodka przekąska jest dozwolona we wczesnych godzinach wieczornych.

Dieta ta nie nakazuje wykonywania żadnych ćwiczeń fizycznych. Osoby stosujące dietę mogą jednak ćwiczyć jeśli mają taką ochotę i nie wiąże się to z jakimkolwiek stresem.

Przypuszcza się, że koncepcja diety grejpfrutowej stała się początkiem powstania tzw. diety Atkinsa, która to dieta opiera się głównie na spożywaniu dużej ilości pokarmów zawierających białko. Tego typu dietę wysokobiałkową poleca swoim pacjentom niejeden już lekarz gastrolog. I to nie tylko w Stanach Zjednoczonych ale także w Polsce.

W założeniu dieta grejpfrutowa jest oparta na rzekomo „magicznym” składniku grejpfrutów, który kiedy spożywany z białkami, teoretycznie uaktywnia proces spalania tłuszczy, a co za tym idzie spadek wagi. Dieta ma na celu przynoszenie szybkich efektów. Przypuszcza się, że spadek wagi związany jest głównie ze zmianami w ilości przyjmowanych płynów i po części także ze mniejszą ilością spożywanych węglowodanów, które są wyparte przez duże ilości białek. W stosowaniu diety należy być jednak konsekwentnym, ponieważ w innym przypadku po nagłym powrocie do tradycyjnej diety może się zdarzyć, że powróci poprzednia waga i wytworzy się tak zwany efekt jo-jo, który ma negatywne efekty dla organizmu.

Typowy cykl w diecie grejpfrutowej trwa dwanaście dni i zalecane jest aby odczekać przynajmniej dwa dni przed rozpoczęciem kolejnego cyklu.

Warto jednak skonsultować się ze swoim lekarzem rodzinnym zanim włączy się jakiekolwiek dodatkowe probiotyki do swojej diety. Mogą one nie być odpowiednie dla osób starszych. Niektóre probiotyki mogą zakłócać działanie leków. Lekarz rodzinny, na podstawie historii medycznej, będzie w stanie określić czy przyjmowanie probiotyków jest wskazane i dozwolone.

W ostatnich latach zwiększyła się ilość przeprowadzanych badań dotyczących wpływu probiotyków na dzieci. Najlepiej skontaktować się z lekarzem pediatrą w celu uzyskania najbardziej aktualnej porady.

Naukowcy zgodnie twierdzą, że potrzebne są dodatkowe badania zanim zostaną ogłoszone pewne opinie na temat bezpieczeństwa probiotyków. Prowadzone są także badania nad zastosowaniem probiotyków w leczeniu chorób.

Bardzo ważne jest także nabranie odpowiednich nawyków w zakresie wydalania stolca. Wystarczająca ilość czasu powinna być zaplanowana na niezakłócone wizyty w toalecie. Należy pamiętać aby nie ignorować potrzeby oddania stolca.

Jeśli zaparcia powodowane są chorobą, taką jak na przykład niedoczynność tarczycy, odpowiednie leczenie musi być zastosowane. W tym przypadku będzie to prawdopodobnie stosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

W większości przypadków stosowanie środków przeczyszczających powinno być ostatnią deską ratunku i to po zasięgnięciu opinii lekarza.

Istnieją rozmaite wariacje na temat diet wysokobiałkowych ale większość z nich zaleca spożywanie około trzydziestu do czterdziestu procent kalorii w postaci białek. Pokarmy, które są bogate w węglowodany, a zwłaszcza cukry, makarony, chleb, płatki zbożowe i ziemniaki, muszą zostać ograniczone. Taka dieta jest czasem określana jako dieta uboga w węglowodany.

Dieta wysokobiałkowa opiera się na założeniu, że drastyczne ograniczenie spożycia węglowodanów, zmusi organizm do spalania tłuszczy w poszukiwaniu energii. Badania dowodzą, że taka dieta nie jest aż tak szkodliwa jak początkowo zakładano. Może to jednak być spowodowane faktem, że większość ludzi ma problem z jej restrykcyjnym stosowaniem i zazwyczaj wprowadzają swoje modyfikacje.

Główne zalety diety wysokobiałkowej:
- spożywane pokarmy są bardziej sycące, co ułatwia trzymanie się diety,
- zwiększa się spożycie zdrowych warzyw ubogich w węglowodany.

Główne wady diety wysokobiałkowej:
- ograniczenie ilości węglowodanów do niebezpiecznych poziomów,
- zbyt mała ilość spożywanego błonnika,
- ograniczony dostęp do witamin i wartości odżywczych,
- zwiększenie spożycia tłuszczu może prowadzić do wzrostu poziomu cholesterolu, chorób serca i zmian nowotworowych,
- osoby lubiące słodycze mogą mieć problemy ze stosowaniem tej diety.

Należy pamiętać aby w skutek zastosowania nieodpowiedniej diety nie musiał interweniować gastrolog. Brak błonnika w diecie może powodować różnego rodzaju schorzenia układu pokarmowego. Przy wyborze diety warto zadbać o to aby w przyszłości nie musiała interweniować gastrologia.