Gastrologia.org.pl - jesteś tym co jesz!

Czy probiotyki są bezpieczne?

Powszechnie uważa się, że większość probiotyków jest bezpieczna, jednak nie jest jeszcze potwierdzone, czy są one bezpieczne dla osób z upośledzonym systemem odpornościowym. Mogą one być przyjmowane przez osoby bez zdiagnozowanych problemów z układem trawiennym. Ich bezpieczny wpływ w małych ilościach jest udowodniony, ponieważ od długiego czas stosuje się je w produkcji serów, i jogurtów.

Warto jednak skonsultować się ze swoim lekarzem rodzinnym zanim włączy się jakiekolwiek dodatkowe probiotyki do swojej diety. Mogą one nie być odpowiednie dla osób starszych. Niektóre probiotyki mogą zakłócać działanie leków. Lekarz rodzinny, na podstawie historii medycznej, będzie w stanie określić czy przyjmowanie probiotyków jest wskazane i dozwolone.

W ostatnich latach zwiększyła się ilość przeprowadzanych badań dotyczących wpływu probiotyków na dzieci. Najlepiej skontaktować się z lekarzem pediatrą w celu uzyskania najbardziej aktualnej porady.

Naukowcy zgodnie twierdzą, że potrzebne są dodatkowe badania zanim zostaną ogłoszone pewne opinie na temat bezpieczeństwa probiotyków. Prowadzone są także badania nad zastosowaniem probiotyków w leczeniu chorób.

Leczenie zaparć

Pierwszym krokiem w leczeniu zaparć jest zrozumienie, że częstotliwości oddawania stolca różnią się znacznie od trzech stolców dziennie do trzech tygodniowo. Każda osoba musi ustalić co jest dla niej normalne, tak aby nie korzystać niepotrzebnie ze środków przeczyszczających i aby się od nich nie uzależnić.

U większości ludzi polepszenie trybu życia i zmiana diety znacząco wpływa na zmniejszenie ryzyka występowania zaparć. Dobrze zbilansowana dieta zawiera duże ilości pokarmów bogatych w błonnik. Należy włączyć do niej pokarmy takie jak otręby, pełnoziarnisty chleb, świeże owoce i warzywa. Także regularne ćwiczenia i przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów pomoże pobudzić jelita do sprawnego działania. Specjalne ćwiczenia na mięśnie brzucha mogą być potrzebne po ciąży lub w przypadku gdy mięśnie te nie są wystarczająco rozwinięte.

Bardzo ważne jest także nabranie odpowiednich nawyków w zakresie wydalania stolca. Wystarczająca ilość czasu powinna być zaplanowana na niezakłócone wizyty w toalecie. Należy pamiętać aby nie ignorować potrzeby oddania stolca.

Jeśli zaparcia powodowane są chorobą, taką jak na przykład niedoczynność tarczycy, odpowiednie leczenie musi być zastosowane. W tym przypadku będzie to prawdopodobnie stosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

W większości przypadków stosowanie środków przeczyszczających powinno być ostatnią deską ratunku i to po zasięgnięciu opinii lekarza.

Podstawy diety wysokobiałkowej

Przeciwnością diety bogatej w węglowodany i ubogiej w tłuszcz jest dieta wysokobiałkowa, która wywiera nacisk na spożycie większej ilości białek i tłuszczy, przy zmniejszonym spożyciu węglowodanów.

Istnieją rozmaite wariacje na temat diet wysokobiałkowych ale większość z nich zaleca spożywanie około trzydziestu do czterdziestu procent kalorii w postaci białek. Pokarmy, które są bogate w węglowodany, a zwłaszcza cukry, makarony, chleb, płatki zbożowe i ziemniaki, muszą zostać ograniczone. Taka dieta jest czasem określana jako dieta uboga w węglowodany.

Dieta wysokobiałkowa opiera się na założeniu, że drastyczne ograniczenie spożycia węglowodanów, zmusi organizm do spalania tłuszczy w poszukiwaniu energii. Badania dowodzą, że taka dieta nie jest aż tak szkodliwa jak początkowo zakładano. Może to jednak być spowodowane faktem, że większość ludzi ma problem z jej restrykcyjnym stosowaniem i zazwyczaj wprowadzają swoje modyfikacje.

Główne zalety diety wysokobiałkowej:
- spożywane pokarmy są bardziej sycące, co ułatwia trzymanie się diety,
- zwiększa się spożycie zdrowych warzyw ubogich w węglowodany.

Główne wady diety wysokobiałkowej:
- ograniczenie ilości węglowodanów do niebezpiecznych poziomów,
- zbyt mała ilość spożywanego błonnika,
- ograniczony dostęp do witamin i wartości odżywczych,
- zwiększenie spożycia tłuszczu może prowadzić do wzrostu poziomu cholesterolu, chorób serca i zmian nowotworowych,
- osoby lubiące słodycze mogą mieć problemy ze stosowaniem tej diety.

Należy pamiętać aby w skutek zastosowania nieodpowiedniej diety nie musiał interweniować gastrolog. Brak błonnika w diecie może powodować różnego rodzaju schorzenia układu pokarmowego. Przy wyborze diety warto zadbać o to aby w przyszłości nie musiała interweniować gastrologia.

Dieta surowa

Według różnych opinii, dieta surowa a więc oparta na surowych produktach, jest oceniana albo jako droga do doskonałego zdrowia albo do jego utraty poprzez niebezpieczne niedożywienie. Prawda jak zwykle leży gdzieś pośrodku. Zwolennicy diety, która składa się głównie z surowych i nieprzetworzonych produktów roślinnych, uważają że dzięki niej ciało staje się bardziej proporcjonalne, skóra gładsza a oni sami posiadają niespożyte pokłady energii. Wierzą oni także, że dieta ta zmniejsza ryzyko zachorowań.

Fundamentalną koncepcją diety surowej, jest przekonanie, że pożywienie roślinne w naturalnej formie, czyli surowe i nieprzetworzone, jest najlepsze dla organizmu. Ta dieta to nie jednorazowe rozwiązanie mające na celu pomoc w zrzuceniu paru zbędnych kilogramów, a raczej sposób na życie.

Utrzymanie diety surowej, nie jest łatwe. Składa się ona w 75% z warzyw i owoców. Poza tym w ramach diety spożywa się m.in.: wodorosty, kapusty, kiełki, ziarna, groch, fasolę, suszone owoce, orzechy.

Produkty takie jak alkohol, kofeina i rafinowany cukier są całkowicie wykluczone.

Większość osób na tej diecie to weganie, którzy całkowicie wykluczają wszelkie produkty pochodzące od zwierząt. Niektórzy zwolennicy surowego pożywienia akceptują jednak surowe jajka i sery wykonane z surowego mleka.

Probiotyki

Probiotyki, to żywe kultury bakteryjne lub drożdże, które w badaniach wykazały pozytywny wpływ na zdrowie człowieka. Zazwyczaj te bakterie lub drożdże są identyczne z tymi, które znajdują się już w naszym organizmie, a dokładnie w jelitach.

Najbardziej popularne są bakterie z grupy Lactobacillus lub Bifidobacterium, należy jednak pamiętać, że jest sporo innych bakterii klasyfikowanych również jako probiotyki. Każda grupa bakterii ma różne gatunki, a te z kolei dzielą się na różnorodne odmiany. Należy o tym pamiętać, ponieważ różne odmiany mają wpływ na inne części ludzkiego ciała. Dla przykładu przyjmuje się, że Lactobacillus casei Shirota ma pozytywny wpływ na system odpornościowy i na poruszanie się pożywienia w jelitach. Z kolei Lactobacillus bulgaricus może wspomagać leczenie symptomów nietolerancji laktozy, czyli stanu, w którym nie jest trawiona laktoza znajdująca się w mleku i jego przetworach. Nie wszystkie probiotyki są takie same i nie wszystkie działają w ten sam sposób.

Badania nad probiotykami nadal trwają. Obecnie uważa się, że mogą one:

- wspomagać system odpornościowy poprzez produkowanie antyciał dla niektórych wirusów,

- produkować substancje zapobiegające infekcjom,

- zapobiegać przyczepianie się szkodliwych bakterii do ścian jelita,

- niszczyć lub wchłaniać toksyny wytworzone przez inne bakterie,

- produkować witaminy z grupy B.

Należy pamiętać, że probiotyki już znajdują się w naszym organizmie i nadmierne ich przyjmowanie w innych produktach może mieć szkodliwe skutki w długim okresie.

Dieta Atkinsa

Soczysty stek, jajka na bekonie, omlet z serem cheddar, sos śmietanowy z rokforem, zupa-krem z awokado zabielana prawdziwą śmietaną… Te wszystkie potrawy są dozwolone w kontrowersyjnej diecie doktora Atkinsa, którą opisuje on w kilku swoich bestsellerach.

Dieta Atkinsa obiecuje nie tylko utratę wagi bez konieczności odczuwania głodu, dzięki zastosowaniu diety ubogiej w węglowodany, ale także lepsze zdrowie, sprawniejszą pamięć i wiele innych korzyści pozwalających czuć się lepiej.

Dieta ta opiera się na teorii, że ludzie otyli spożywają zbyt duże ilości węglowodanów. Nasze organizmy spalają zarówno tłuszcze jak i węglowodany aby produkować energię, jednak węglowodany używane są w pierwszej kolejności. Poprzez drastyczne zmniejszenie ilości spożywanych węglowodanów i oparcie diety o białka i tłuszcze, organizm naturalnie traci wagę, spalając bardziej efektywnie uprzednio zakumulowane tłuszcze.

W uproszczeniu można przyjąć, że organizm zamienia się z maszyny napędzanej węglowodanami, w maszynę napędzaną tłuszczami. Nie jest to jednak stan poprawny i nie jest zalecany zwłaszcza dla osób aktywnych. Ponadto u niektórych osób może pojawić się problem zaparć i przykrego oddechu.

Zespół jelita nadwrażliwego

Zespół jelita nadwrażliwego (zespół jelita drażliwego) – ang. Irritable Bowel Syndrome (IBS) – jest coraz bardziej powszechnym zaburzeniem pracy jelit, które prowadzi do bólu, zatrzymywania gazów, i zmian w nawykach oddawania stolca. Niektóre osoby z zespołem jelita nadwrażliwego doświadczają zaparć (problemy z oddawaniem stolca) lub też rozwolnień (częste oddawanie rzadkiego stolca), a jeszcze inne obydwu tych symptomów zależnie od sytuacji.

Przyczyny powstawania zespołu jelita drażliwego.
Okrężnica, która ma około trzech metrów, łączy jelito cienkie z odbytnicą i odbytem. Główną funkcja okrężnicy jest absorpcja wody i soli mineralnych z trawionego pożywienia, które dostarczane jest z jelita cienkiego. Po tym jak trawione pożywienie znajdzie się w okrężnicy pozostaje ono w niej nawet przez kilka dni, aż do wchłonięcia większości płynów i soli mineralnych przez ciało. Następnie stolec jest przesuwany za pomocą cyklicznych ruchów do lewej strony okrężnicy, gdzie jest składowany aż do kolejnego wypróżnienia.

Ruchliwość okrężnicy jest kontrolowana za pomocą nerwów, hormonów i impulsów elektrycznych w mięśniach. Mechanizm jest podobny do funkcjonowania serca. Mięśnie regularnie przesuwają stolec w górę i w dół a kilka razy dziennie prą bardziej w stronę odbytu. Te parcia mogą prowadzić do wypróżnienia.

U osób z zespołem jelita drażliwego okrężnica odpowiada gwałtownie nawet na delikatne bodźce, co może powodować symptomy takie jak rozwolnienie lub zaparcie.