Gastrologia.org.pl – jesteś tym co jesz!

Gastrostomia

Jest to zabieg polegający na utworzeniu otworu do żołądka w powłokach brzusznych, przez który wyprowadza się dren lub sondę, przez które podaje się gotowe mieszaniny odżywcze lub zmiksowane pokarmy. Umożliwia to odżywianie chorego w przypadkach trudności lub niemożności połykania pokarmów drogą naturalną, w skutek zwężenia przełyku. Skutkami takiego zwężenia może być choroba nowotworowa przełyku, blizny, oparzenia lub owrzodzenia. Do zaburzeń połykania dochodzi także w skutek różnych chorób neurologicznych, kiedy porażone zostają mięśnie odpowiedzialne za odruch połykania. Chory nie może połykać pokarmów stałych i płynnych, krztusi się przy próbach karmienia. Stan taki prowadzi w krótkim czasie do niedożywienia, które pogarsza stan chorego i daje mniejsze szanse na poprawę stanu zdrowia.
Gastrostomia jest wykorzystywana w takich schorzeniach jak: stwardnienie boczne zanikowe (SLA), choroby mięśniowo-nerwowe, przewlekłe stany wegetatywne lub śpiączka. Przy udarach wczesne wprowadzenie takiego sposobu odżywiania pozwala na jednoczesne prowadzenie rehabilitacji czynności połykania. Gastrostomia może być w każdej chwili przerwana, jeżeli zostanie przywrócona czynność połykania, pozwalająca na podawanie wystarczającej ilości pokarmu w sposób naturalny.
W ostatnich latach gastrostomię wykonuje się metodami laparoskopowymi, co umożliwia mniejsze cięcie i mniejszy uraz chirurgiczny.

Gastrektomia

Gastrektomia – jest to zabieg operacyjny polegający na częściowym lub prawie całkowitym wycięciu żołądka (resekcja żołądka), wykonywany głównie z powodu wrzodów lub raka żołądka. Z powodu wrzodów często dochodzi do perforacji ścian żołądka przez wrzód. W wyniku operacyjnej resekcji kikut żołądka łączy się z dwunastnicą lub jelitem czczym.
W historii gastrologii pierwszą udaną operację gastroktomiczną wykonał w 1881 roku austriacki lekarz, twórca nowoczesnej chirurgii – Theodor Billroth u pacjentki z chorobą nowotworową żołądka. Zabieg ten polegał na zespoleniu pozostałej części żołądka bezpośrednio z dwunastnicą i zachowaniu fizjologicznej drogi jelitowej. Wcześniej zabieg taki wykonywał w 1879 roku francuski chirurg Jules-Emile Pean, a w rok po nim polski lekarz Ludwig Rydygier. Jednakże w obu wypadkach operowani pacjenci zmarli.  Do dzisiaj w Polsce zespolenie to jest nazywane metodą Rydygiera.
Zabieg operacyjny nazywany przez lekarzy „Billroth II” polega na zespoleniu pozostałej po resekcji żołądka górnej części z podciągniętą pierwszą pętlą jelita czczego. Odcięta dwunastnica jest w ten sposób zaszywana „na głucho” i wyłączona z obiegu przewodu pokarmowego. Nadal pełni jednak istotną funkcję, mianowicie  odprowadza żółć  oraz sok trzustkowy  do przewodu pokarmowego. Zespolenie tego typu umożliwia drożność przewodu pokarmowego po częściowej resekcji żołądka.