Gastrologia.org.pl - jesteś tym co jesz!

Dieta „Poranny Banan”

Po tym jak była śpiewaczka operowa Kumiko Mori ogłosiła, że zrzuciła 7 kilogramów za pomocą diety „Poranny Banan”, w Japonii nastąpił nagły niedobór bananów na rynku – donosi japoński The Japan Times na swojej stronie internetowej. Ogłoszona najszybszą i najłatwiejszą dietą na utratę wagi, szybko zdobyła ona popularność w Japonii.

Dieta „Poranny Banan” została opracowana przez Hitoshi Watanabe, który studiował medycynę zapobiegawczą w Tokio, oraz jego żonę - farmaceutkę Sumiko. Od tego czasu dieta rozprzestrzeniła się z ust do ust, za pomocą Internetu, artykułów w prasie i magazynach, programów telewizyjnych i dzięki książce napisanej wspólnie przez małżeństwo Watanabe.

Plan dietetyczny „Poranny banan” jest doskonale prosty. Na śniadanie można spożywać jedynie banany i wodę w temperaturze pokojowej. Następnie można jeść praktycznie co tylko się chce na kolejne posiłki i przekąski, pamiętając jedynie aby nie jeść nic po godzinie dwudziestej. Jedyne ograniczenia to zakaz spożywania lodów, produktów mlecznych, alkoholu i deserów po obiedzie, a także fakt, że jedynym napojem podczas posiłków może być woda w temperaturze pokojowej. Jedna słodka przekąska jest dozwolona we wczesnych godzinach wieczornych.

Dieta ta nie nakazuje wykonywania żadnych ćwiczeń fizycznych. Osoby stosujące dietę mogą jednak ćwiczyć jeśli mają taką ochotę i nie wiąże się to z jakimkolwiek stresem.

Apetyt a dieta wysokobiałkowa

Utrata masy ciała jest teoretycznie banalnie prosta – wystarczy jeść mniej przy zwiększonej ilości wysiłku fizycznego jak ćwiczenia czy praca fizyczna. Oczywiście w praktyce wszystko wygląda już dużo trudniej. Znalezienie diety z odpowiednią ilością wartości odżywczych, która będzie pasować do stylu życia, przyzwyczajeń smakowych, to proces bardzo indywidualny. Trzeba zadbać także aby w wyniku długotrwałej i nieodpowiedniej diety nie musiał interweniować gastrolog.

Niektórzy ludzie czują się lepiej na diecie bogatej w białka, podczas gdy inni stosując tą samą dietę są cały czas głodni i brakuje im energii z węglowodanów. Oczywiste jest, że uczucie głodu nie będzie pomagać w zmniejszeniu przyjmowanych kalorii i utracie wagi. Zazwyczaj pojawia się dodatkowe podjadanie, co znacząco zwiększa ilość kalorii spożywanych w ciągu dnia.
Dla lepszej kontroli apetytu zaleca się podzielenie dziennej dawki kalorii na mniejsze porcje w postaci posiłków lub przekąsek. Należy spożywać więcej pokarmów jak najwcześniej w ciągu dnia, kiedy jesteśmy najbardziej aktywni, zmniejszając ilość aż do ostatniego posiłku jakim jest kolacja.
Badania naukowe dowodzą, że osoby które spożywają cztery lub pięć posiłków dziennie, lepiej radzą sobie z kontrolowaniem apetytu, a co za tym idzie i wagi ciała. Przy diecie ubogiej w węglowodany ważne jest aby zadbać o częste dostarczanie kalorii pochodzących z białka i tłuszczy.
Tak długo jak wszystkie spożywane pokarmy sumują się do dziennych limitów kalorii i dostarczają wszystkich wartości odżywczych, dieta taka powinna dać pożądane rezultaty. Przed drastycznymi zmianami diety warto sprawdzić czy gastrologia nie ma nic przeciwko takim zmianom. Może się okazać, że posiadane schorzenia źle zareagują na takie zmiany. Zwłaszcza brak błonnika powodował będzie przedłużone zaleganie toksyn w jelitach.

Dieta grejpfrutowa

Dieta grejpfrutowa nie jest niczym nowym. Wzmianki o niej pojawiały się już w latach trzydziestych ubiegłego wieku. Inna nazwa tej krótkookresowej diety mającej na celu szybką utratę wagi to dieta hollywoodzka. Co ciekawe jest to jedna z niewielu diet, które przetrwały próbę czasu i od wielu lat jest ona przekazywana z ust do ust, poprzez Internet i w różnorodnych publikacjach. Nie jest jednak znany autor tej diety..

Przypuszcza się, że koncepcja diety grejpfrutowej stała się początkiem powstania tzw. diety Atkinsa, która to dieta opiera się głównie na spożywaniu dużej ilości pokarmów zawierających białko. Tego typu dietę wysokobiałkową poleca swoim pacjentom niejeden już lekarz gastrolog. I to nie tylko w Stanach Zjednoczonych ale także w Polsce.

W założeniu dieta grejpfrutowa jest oparta na rzekomo „magicznym” składniku grejpfrutów, który kiedy spożywany z białkami, teoretycznie uaktywnia proces spalania tłuszczy, a co za tym idzie spadek wagi. Dieta ma na celu przynoszenie szybkich efektów. Przypuszcza się, że spadek wagi związany jest głównie ze zmianami w ilości przyjmowanych płynów i po części także ze mniejszą ilością spożywanych węglowodanów, które są wyparte przez duże ilości białek. W stosowaniu diety należy być jednak konsekwentnym, ponieważ w innym przypadku po nagłym powrocie do tradycyjnej diety może się zdarzyć, że powróci poprzednia waga i wytworzy się tak zwany efekt jo-jo, który ma negatywne efekty dla organizmu.

Typowy cykl w diecie grejpfrutowej trwa dwanaście dni i zalecane jest aby odczekać przynajmniej dwa dni przed rozpoczęciem kolejnego cyklu.

Czy probiotyki są bezpieczne?

Powszechnie uważa się, że większość probiotyków jest bezpieczna, jednak nie jest jeszcze potwierdzone, czy są one bezpieczne dla osób z upośledzonym systemem odpornościowym. Mogą one być przyjmowane przez osoby bez zdiagnozowanych problemów z układem trawiennym. Ich bezpieczny wpływ w małych ilościach jest udowodniony, ponieważ od długiego czas stosuje się je w produkcji serów, i jogurtów.

Warto jednak skonsultować się ze swoim lekarzem rodzinnym zanim włączy się jakiekolwiek dodatkowe probiotyki do swojej diety. Mogą one nie być odpowiednie dla osób starszych. Niektóre probiotyki mogą zakłócać działanie leków. Lekarz rodzinny, na podstawie historii medycznej, będzie w stanie określić czy przyjmowanie probiotyków jest wskazane i dozwolone.

W ostatnich latach zwiększyła się ilość przeprowadzanych badań dotyczących wpływu probiotyków na dzieci. Najlepiej skontaktować się z lekarzem pediatrą w celu uzyskania najbardziej aktualnej porady.

Naukowcy zgodnie twierdzą, że potrzebne są dodatkowe badania zanim zostaną ogłoszone pewne opinie na temat bezpieczeństwa probiotyków. Prowadzone są także badania nad zastosowaniem probiotyków w leczeniu chorób.

Leczenie zaparć

Pierwszym krokiem w leczeniu zaparć jest zrozumienie, że częstotliwości oddawania stolca różnią się znacznie od trzech stolców dziennie do trzech tygodniowo. Każda osoba musi ustalić co jest dla niej normalne, tak aby nie korzystać niepotrzebnie ze środków przeczyszczających i aby się od nich nie uzależnić.

U większości ludzi polepszenie trybu życia i zmiana diety znacząco wpływa na zmniejszenie ryzyka występowania zaparć. Dobrze zbilansowana dieta zawiera duże ilości pokarmów bogatych w błonnik. Należy włączyć do niej pokarmy takie jak otręby, pełnoziarnisty chleb, świeże owoce i warzywa. Także regularne ćwiczenia i przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów pomoże pobudzić jelita do sprawnego działania. Specjalne ćwiczenia na mięśnie brzucha mogą być potrzebne po ciąży lub w przypadku gdy mięśnie te nie są wystarczająco rozwinięte.

Bardzo ważne jest także nabranie odpowiednich nawyków w zakresie wydalania stolca. Wystarczająca ilość czasu powinna być zaplanowana na niezakłócone wizyty w toalecie. Należy pamiętać aby nie ignorować potrzeby oddania stolca.

Jeśli zaparcia powodowane są chorobą, taką jak na przykład niedoczynność tarczycy, odpowiednie leczenie musi być zastosowane. W tym przypadku będzie to prawdopodobnie stosowanie hormonalnej terapii zastępczej.

W większości przypadków stosowanie środków przeczyszczających powinno być ostatnią deską ratunku i to po zasięgnięciu opinii lekarza.

Podstawy diety wysokobiałkowej

Przeciwnością diety bogatej w węglowodany i ubogiej w tłuszcz jest dieta wysokobiałkowa, która wywiera nacisk na spożycie większej ilości białek i tłuszczy, przy zmniejszonym spożyciu węglowodanów.

Istnieją rozmaite wariacje na temat diet wysokobiałkowych ale większość z nich zaleca spożywanie około trzydziestu do czterdziestu procent kalorii w postaci białek. Pokarmy, które są bogate w węglowodany, a zwłaszcza cukry, makarony, chleb, płatki zbożowe i ziemniaki, muszą zostać ograniczone. Taka dieta jest czasem określana jako dieta uboga w węglowodany.

Dieta wysokobiałkowa opiera się na założeniu, że drastyczne ograniczenie spożycia węglowodanów, zmusi organizm do spalania tłuszczy w poszukiwaniu energii. Badania dowodzą, że taka dieta nie jest aż tak szkodliwa jak początkowo zakładano. Może to jednak być spowodowane faktem, że większość ludzi ma problem z jej restrykcyjnym stosowaniem i zazwyczaj wprowadzają swoje modyfikacje.

Główne zalety diety wysokobiałkowej:
- spożywane pokarmy są bardziej sycące, co ułatwia trzymanie się diety,
- zwiększa się spożycie zdrowych warzyw ubogich w węglowodany.

Główne wady diety wysokobiałkowej:
- ograniczenie ilości węglowodanów do niebezpiecznych poziomów,
- zbyt mała ilość spożywanego błonnika,
- ograniczony dostęp do witamin i wartości odżywczych,
- zwiększenie spożycia tłuszczu może prowadzić do wzrostu poziomu cholesterolu, chorób serca i zmian nowotworowych,
- osoby lubiące słodycze mogą mieć problemy ze stosowaniem tej diety.

Należy pamiętać aby w skutek zastosowania nieodpowiedniej diety nie musiał interweniować gastrolog. Brak błonnika w diecie może powodować różnego rodzaju schorzenia układu pokarmowego. Przy wyborze diety warto zadbać o to aby w przyszłości nie musiała interweniować gastrologia.

Dieta surowa

Według różnych opinii, dieta surowa a więc oparta na surowych produktach, jest oceniana albo jako droga do doskonałego zdrowia albo do jego utraty poprzez niebezpieczne niedożywienie. Prawda jak zwykle leży gdzieś pośrodku. Zwolennicy diety, która składa się głównie z surowych i nieprzetworzonych produktów roślinnych, uważają że dzięki niej ciało staje się bardziej proporcjonalne, skóra gładsza a oni sami posiadają niespożyte pokłady energii. Wierzą oni także, że dieta ta zmniejsza ryzyko zachorowań.

Fundamentalną koncepcją diety surowej, jest przekonanie, że pożywienie roślinne w naturalnej formie, czyli surowe i nieprzetworzone, jest najlepsze dla organizmu. Ta dieta to nie jednorazowe rozwiązanie mające na celu pomoc w zrzuceniu paru zbędnych kilogramów, a raczej sposób na życie.

Utrzymanie diety surowej, nie jest łatwe. Składa się ona w 75% z warzyw i owoców. Poza tym w ramach diety spożywa się m.in.: wodorosty, kapusty, kiełki, ziarna, groch, fasolę, suszone owoce, orzechy.

Produkty takie jak alkohol, kofeina i rafinowany cukier są całkowicie wykluczone.

Większość osób na tej diecie to weganie, którzy całkowicie wykluczają wszelkie produkty pochodzące od zwierząt. Niektórzy zwolennicy surowego pożywienia akceptują jednak surowe jajka i sery wykonane z surowego mleka.